நெஞ்சொடு புலத்தல் Chapter 130 · Expostulation with Oneself

தனியே இருந்து நினைத்தக்கால் என்னைத்
தினிய இருந்ததென் நெஞ்சு.

My itching mind eats me anon As I muse on him all alone

நாணும் மறந்தேன் அவர்மறக் கல்லாஎன்
மாணா மடநெஞ்சிற் பட்டு.

I forget shame but not his thought In mean foolish mind I'm caught

துன்பத்திற்கு யாரே துணையாவார் தாமுடைய
நெஞ்சந் துணையல் வழி.

Who support a man in grief If lover's heart denies relief?

தஞ்சம் தமரல்லர் ஏதிலார் தாமுடைய
நெஞ்சம் தமரல் வழி.

Why wonder if strangers disown When one's own heart is not his own?